คิดถึงปางอุ๋ง...
คิดถึงเต้นท์ (เบียดกะเพื่อนสาวสุดๆ แทบจะผสมเทียมกัน ดีนะที่เรามีสติและเป็นคนช่างเลือก)
คิดถึงไข่เจียวกร๊อบกรอบ(กรอบไม่กรอบไม่สน รู้แต่ว่า มันใหญ่มากๆ)
คิดถึงมันผิง-หมูยอ-เต้าหู้ทอด (อร่อยมากๆ  อร่อยกว่าของกินในกรุงเทพอีก)
คิดถึงต้นกาแฟ(ที่อีฐานึกว่าเป็นตะขบ และเราก้อเอามาปาเล่นจนต้นโกร๋น)
คิดถึงหงส์(ตามถ่ายแทบตาย แต่ไม่ได้ภาพสวยๆเลย)
คิดถึงถุงมือ(ใส่แล้วจะกลายร่างเป็นหมีควาย)
คิดถึงปอกแขนกันหนาว(ใส่แล้วมีคนมาถามว่า นี่ขายยังงัย จะบอกว่ากูไม่ใช่แม่ค้า)
คิดถึงทิวต้นสน(ที่ทุกคนที่ถ่ายต้องแรด ยกเว้นชั้น ถ่ายที่ไหนก้อแรด)
คิดถึงร้านโปสการ์ด(เลือกยังงัยก้อได้แต่สีโทน..ม่วงๆ หรือนี่คือ สัญชาตญาณของเรา)
คิดถึง 1864โค้ง(ไปกลับก้อ 3600 กว่าโค้งเอง)

คิดถึงปาย...
คิดถึงถนนคนเดิน (หรืออีกชื่อ คือ ซอยละลายทรัพย์ )
คิดถึงเฉาก๊วย(กินฟรี เพราะแม่ไอ้ปิงเป็นคนขาย)
คิดถึงบ้านพัก (ห้องเดียวนอน 7 คน แถมมี ส้มโอให้กินไม่อั้น...บางทีก้อนึกว่า มะนาวยักษ์..ไรงี้)
คิดถึงมอไซด์(อ้อฟ กู้ ย้ง เป็นแวนซ์  ส่วน ปิง ฐา อัฐ ศร เป็นสกอยซ์เกิร์ล)
คิดถึงคอฟฟี่อินเลิฟ(อีกู้มันรู้ไม๊เนี่ย ว่าที่นี่ไม่ใช่สตูดิโอถ่ายภาพนะมึง)
คิดถึงบ่อน้ำพุร้อนกะ แคนยอน(อันนี้ โนคอมเมนต์จิงๆ)
คิดถึงข้าวซอย(อร่อยมาก และทำให้เรารู้ว่าที่มามาจากคำว่า เข้าซอย)
คิดถึงขาหมูยูนาน(อร่อย แต่เกือบทำพวกเราเสียเพื่อน แย่งกันกินยังกะคนไร้การศึกษา..555)
คิดถึงน้ำซุบ(เป็นซุบที่รสชาติเหี้ยที่สุด หรือ ใครกล้าเถียงว่าไม่จิง)
คิดถึงวัดพระธาตุแม่เย็น(สวยมากๆๆๆ  ไม่ได้ประชดนะ)
คิดถึงร้านของฝาก(อีฐาเลือกอยู่ครึ่งวัน สรุปได้ไม้หนีบผ้าตัวละห้าบาทมา..เฮ้อ..)

คิดถึงเชียงใหม่...
คิดถึงหอพักไอซี(ทำให้รู้ว่า พวกเราก้อไฮโซเป็นนะ)
คิดถึงถนนคนเดิน(นี่ก้อซอยละลายทรัพย์แห่งที่2)
คิดถึงร้าน มอยซ์เจอร์ (ถูกมาก...)
คิดถึงนังตุ๊ดเชียงใหม่(บายบายค่าาา..ผู้ชาย ทำไมต้องเลือกแค่ไอ้ปิง กะ ไอ้ศร ด้วย)

คิดถึงกู้(ถ่ายรูปออกมาดูดีสุด...หรือว่างัย..)
คิดถึงฐา(คนอะไรมีหลายอาชีพ ทั้ง สส-ผู้กำกับ-นักข่าว-นักร้อง)
คิดถึงปิง(แม่มันมีอิทธิพลที่สุดในเชียงใหม่ อะไรๆก้อแม่ปิงๆ)
คิดถึงศร(เสื้อกันหนาวสีเหลือง  แร๊ด... แร่ด..)
คิดถึงอัฐ(ขัดไอ่  ทำไมใหญ่จัง  อีฐามันพิสูจน์มาแล้ว)
คิดถึงย้ง (ย้ง 168 ชม..555)

***  สุดท้ายนี้คิดถึง.....ตังค์ช้าน  5500  อันนี้คิดถึงที่สุดเลย