วันหนึ่งแม่โทรมาตามฉันกลับบ้าน ในเย็นวันอาทิตยืนั้นแม่แวะซื้อ ขนมจีนน้ำเงี้ยวมาทาน พอช่วง1ทุ่มกว่าๆ แม่บอกฉันว่าปวดท้อง แล้วในเวลาต่อมา ฉันจึงพาแม่ไปหาหมอ แม่มีประกันสังคมโรงบาลเลิศสิน ฉันจึงพาแม่ไปที่ดรงบาลนี้ ในการตรวจของหมอรอบแรก มันบอกว่าแม่ของฉันเปงโรคกระเพาะ มันจึงให้ยาเกี้ยวกับโรคกระเพราะมา ละฉีดยาให้1เข็ม พร้อมนอนดูอาการณ์ พอประมาณ3ทุ่มเศษจึงกลับมาบ้าน แต่ไม่ทันได แม่ของฉันก็บอกว่าปวดท้องอีก ฉันจึงพาท่านไปอีก1รอบ หมอตรวจว่าแม่ฉันเปงโรคลำไส้อักเสบ และนอนให้น้ำเกลือ 1คืนเต็ม แต่อาการณ์แม่ก็ไม่ดีขึ้นเลย จึงกลับบ้าน วันพักที่บ้าน1วัน แม่ไม่สามารถทานอะไรได้เลย เพราะทานไปท่านก็อาเจี้ยนออก ในวันอังคารแม่บอกว่าไม่ดีขึ้นเลย ฉันจึงพาท่านไปอีก นี้เปงรอบที่3 หมดพาแม่เข้าห้องฉุกเฉิณ และฉีกยาให้แม่อีก2เข็ม ฉันคิดว่าน่าจะเปงยาแก้ปวด และให้นอนดูอาการณ์อีก จนเวลา5ทุ่มเศษ จนให้กลับบ้าน พอฝ่านไปถึงวันพุธ ฉันกลับมาจากมหาลัย ฉันต้องตกใจกับสถาพร่างกายแม่ที่เปลี่ยนไป ท่านผอม ตาเริ่มโล แม่และเท้าเริ่มแห้ง เพราะท่านทานอารายไม่ได้เลย ได้แต่นอนและลุกขึ้นมาอาเจี้ยน และก็ถึงวันที่ไม่อยากจะให้เกิดขึ้นเลย วันนั้นเปงวันอาสาฬหบูชา วันพระใหญ่ ฉันได้รับโทรทัพศ์จากป๋าว่าแม่อยากดื่มน้ำขมและก๊อกฮวย และอยากได้แผ่นลดไข้ของเด็ก ฉันจึงรีบซื้อแล้วนำไปให้แม่ แล้วเมื่อกลับไปบ้าน แม่สภาพดูเริ่มแย่ลงมากๆ แม่บอกฉันว่าซักผ้าให้แม่นะ จะเอาไปคืนที่ทำงาน เพราะแม่รู้ตัวว่าท่านน่าจะไม่ไหวแล้ว แม่บอกฉันว่าวันนี้แม่ร้อนมากๆๆเลย ช่วยเอาผ้าที่แช่ในช่องแช่เย็นมาให้แม่ละเปลี่ยนให้แม่ที ฉันทำตามที่แม่บอก และแม่ก็บอกฉันว่าเหมื่อย ฉันก็นวดให้ท่าน และแม่ก็บอกว่าให้ฉันตัดเล็บให้หน่อย ฉันก็ตัดเล็บให้ท่าน ฉันถามแม่ว่าลองเปลี่ยนโรงบาลไหม เพื่ออาการณ์ท่านจะดีขึ้น แม่บอกว่าอื้มน่าไปนะ แท่นก็ไม่ไปไหน เพราะฉันคิดว่าวันนี้ท่านคงไม่มีแรงแล้ว พอเวลา2ทุ่มตรงแม่ก็เดินเข้าไปอาบน้ำ และป๋าของฉันได้ออกจากบ้านไปเพราะไม่เอ๋อใจอะไร แต่ฉันคิดว่า ถ้าฉันอยู่กับแม่2คนแล้วท่านเป็นอะไรไปฉันไม่ไหว แน่ๆ จนแฟนของฉันโทรมา ฉันจึงบอกว่าเลิกงานแล้วมาหาฉันเร็วๆๆ พอเวลา2ทุ่ม 40นาที ฉันเดินเข้าไปหยิบของในห้องแล้วออกไปดูแม่ ฉันก็ต้องตกใจที่แม่ฉันจะใส่ฝ้าถุงแต่ไม่มีแรงเหมือนแม่จะหน้ามืด ฉันตกใจละวิ่งเข้าไปประคลองท่านไว้ แม่เรียนชื่อ "ป๋า" ฉันบอกแม่ว่าป๋าไม่อยู่จ้า ออกไปแล้ว แม่จึงเรียกชื่อฉัน "เต๋า" ฉันเริ่มใจไม่ดี แม่ก็ค่อยๆนั่งช้าๆ จนนั่งลงไปกลองกับพื้น ท่านอาเจี้ยนครั้งสุดท้ายในสภาพที่หน้าท่านกลองกับพื้น ฉันตกใจมากๆๆ ฉันจึงรีปประคลองท่านให้ท่านนั่งดีๆ แล้วล้างหน้าล้างตาท่านดีๆ ท่านนั่งหายใจ2เหือกใหญ่ๆ แล้วทุกอย่างก็นิงไป ฉันจนเอาน้ำล้างหน้าแม่ และพยายามปลุกแม่ตลอดเวลา เพราะฉันคิดว่าแม่คงช็อกไม่ได้สติ ฉันเริ่มใจเสี้ยอยากมาก ทำอะไรไม่ถูก เพราะโทรไปหาป๋าก็ไม่รับสาย ฉันช็อก จนป๋าเข้ามาบ้าน แล้วฉันกับป๋าก็ช่วยกันพาแม่ส่งโรงบาล แต่ ก็สายเสี้ยแล้ว เมื่อไปถึง หมดไปบอกกับฉัน ว่าแม่ท่านไม่มีอารายอยู่แล้ว ฉันพูดไม่ถูกได้แต่ร้องไห้ วันนั้นเปงวันที่ฉันไม่อยากให้เกิดที่สุดในชีวิตเลย แต่ฉันก็คิดว่าแม่ท่านไปสบายแล้ว อายุไขท่านคงมาได้แค่นี้ เพราะท่านเสี้ยวันพระใหญ่ ฉันได้แต่โทธตัวเองว่าทำไหมฉันเปงลูกที่เลวอย่างนี้ ทำอารายเพื่อท่านไม่ได้เลย ...